W pierwszej chwili pomyslalam, ze to by bylo nie do pomyslenia. Ale zaraz potem przypomnialam sobie pewne zdarzenie. Stalam przy polce w sklepie, zajeta wybieraniem jakichs kremow, bitej smietany czy czegos takiego i nagle slysze tuz przy uchu:" Wiesz, co bym teraz chcial zrobic z tym kremem i z Toba..." i dalej bylo jeszcze krotkie zdanie, ktore wbilo mnie w ziemie, wszystko to trwalo naprawde chwile, on stal bardzo blisko, dotykal mnie, musialam sie odsunac, zeby odwrocic sie gwaltownie i ... zobaczylam szok na twarzy zupelnie obcego mezczyzny. Oczy mial jak spodki, nie mogl wyksztusic slowa. To bylo tak komiczne, ze wcale nie bylam juz oburzona i odpowiedzilam mu, ze jeszcze nie probowalam tego na pierwszej randce, ale zastanowie sie nad tym
. On mnie przeprosil, powiedzial, ze myslal, ze jestem jego znajoma i chcial jej zrobic kawal i czy moze jako przeprosiny zaprosic mnie na kawe. Oczywiscie, ze sie zgodzilam!!! Bylam zaintrygowana, kim jest ten facet. No i oczywiscie nie byl do tego odpychajacy
. Znamy sie juz pare lat i naprawde smiejemy z tego zawsze. Zapewniam Was, ze nie jest chamem, a ja nie pozwalam klasc sie obemu facetowi na moich plecach w miejscu publicznym ani nie czekam na tego typu odzywki. Ale wtedy to mialo swoj urok, choc pozniej sie wydalo, ze to wcale nie chodzilo o zadna znajoma, tylko ja mu sie podobalam juz od dawna. I jak by mnie wtedy klepnal w posladek, to zachowalabym sie tak samo. Ale ja pewnie jestem nienormalna.
