Seks z Internetową Miłością

[mrt]

A mi się wydaje, że da się zakochać przez net. I że najpierw się zakochamy, a potem nawet nie potrafimy powiedzieć, jaki on jest z wyglądu, chociaż już jesteśmy po spotkaniu. Mam na to przykład:

Koleżanka zakochała się przez net. Potem było spotkanie, wszystko pięknie, w końcu spotkanie z rodzicami po jakichś 3 miesiącach, a potem mama ją spytała: "Słuchaj, no fajny ten chłopak, ale dlaczego on jest łysy? Nie, żeby mi przeszkadzało, ale tak z ciekawości pytam". Na co koleżanka: "Mamo, no co ty! Oszlałas?! Jaki łysy?!". Przy nastepnym spotkaniu stwierdziła, że faktycznie jest łysy jak kolano. Dziś sa ponad rok po ślubie

To napisałam w 2004 w tym topiku. A ponieważ szukam jednego swojego posta z żabką (hm... i tak nikt nie wie, o co chodzi), to od razu dopiszę:

Właśnie są w trakcie rozwodu, a ona dopiero co urodziła dziecko innego. znaczy że chyba jednak się nie da

[Ted Bundy]

czyli puściła się na boku. Super. Pogratulować.Chluby to nie przynosi.

[mrt]

czyli puściła się na boku. Super. Pogratulować.Chluby to nie przynosi.

I stanowi jakiś tam argument za tym, że netowe miłości nie wychodzą. Bo przez net zakochujemy się w tym, co za wszelką cenę chce nam pokazać druga strona, na resztę jesteśmy albo ślepi, albo to bagatelizujemy. W praniu wychodzi lipa. Jak klapki spadną z oczu, to się okazuje, że ten upór ceniony to w rzeczywistości zwykłe jęczenie i narzekanie we krwi, temperament to zwykłe gawędziarstwo, a ona nie taka znowu dla niego piękna, bo na bezrybiu i rak ryba.

[ennie]

ale chyba spotykali sie tez w realu? przeciez nie podjeli decyzji o malzenstwie przez net. wiec nie ma co uogolniac

[PFC]

Właśnie są w trakcie rozwodu, a ona dopiero co urodziła dziecko innego. znaczy że chyba jednak się nie da

No tak... Gdyby się poznali w jakikolwiek inny sposób, to zapewne do dzisiaj wszystko byłoby ok.

Bo przez net zakochujemy się w tym, co za wszelką cenę chce nam pokazać druga strona, na resztę jesteśmy albo ślepi, albo to bagatelizujemy.

A czy w realu jest tak bardzo inaczej?

[Andrew]

MRT - rozczarowałas mnie - nie bardzo wiem jak mam wlasciwie Twego posta rozumiec, moze jest tak, ze powinienem ot po prostu go rozumiec, bo zaczynam szukac głebi i to mnie chyba gubi ! Dlatego post PFC jest jak by moim postem . <browar>

[mrt]

No tak... Gdyby się poznali w jakikolwiek inny sposób, to zapewne do dzisiaj wszystko byłoby ok.

Uwielbiasz pchać się przed szereg. Czytaj, ale nie dośpiewuj tego, czego nie ma. Nie wiem, jak by było.

A czy w realu jest tak bardzo inaczej?

Nie zakochujemy się w literkach, a w zywej osobie. Więc chyba jednak znacznie inaczej.

Śmiertelnie poważnie potraktowaliście mój post. A ja to napisałam rozbawiona sytuacją. Tak, własnie rozbawiona. Bo nie mam zamiaru płakać nad ich losem i paskudztwem tego świata. A co swoje - przezyli. Tyle że kiepsko, jak się po czasie okazało. Żadne nie było zadowolone.

[PFC]

Uwielbiasz pchać się przed szereg. Czytaj, ale nie dośpiewuj tego, czego nie ma. Nie wiem, jak by było.

Wiesz... Jest też coś takiego, jak rozumienie sensu, bijącego z kontekstu wypowiedzi. Trzeba się było precyzyjniej wyrażać, to uniknęlibyśmy nieporozumień.

Nie zakochujemy się w literkach, a w zywej osobie. Więc chyba jednak znacznie inaczej.

Moim zdaniem nie można się tak naprawdę w literkach zakochać... Można sobie najwyżej wytworzyć mniej lub bardziej życzeniowy obraz kogoś, który następnie w krytycznym momencie, jakim jest osobiste poznanie, zostanie podtrzymane i wzmocnione lub zweryfikowane albo też wręcz odrzucone... No chyba, że ktoś ma skłonności do tworzenia pewnych faktów dokonanych w swej głowie li tylko, ale wówczas powinien się on zastanowić nad sobą.

Tyle że kiepsko, jak się po czasie okazało. Żadne nie było zadowolone.

Bardzo ciekawa egzemplifikacja. ...Niemniej dalej nie widzę w tym jakiegoś głębszego, spójnego przekazu poza karkołomną próbą uogólnienia dość ekscentrycznej sytuacji z łysiną jak drugim dnem.

[Jawka]

Moim zdaniem nie można się tak naprawdę w literkach zakochać...

W żywej osobie, która stoi za tymi literkami też nie. Tak na prawdę to człowiek, który zzadurza się w kimś poznanym wirtualnie- zadurza się w pewnym wyobrażeniu. I to niekoniecznie w wyobrażeniu, które sam sobie stworzył- bo ten obraz to jest wynikowa pragnień dwóch osób. Osoba z którą piszesz wtłacza się w pewną formę- pełną niedopowiedzeń, przemilczeń- my tworzymy jej formę, która znów jest pełna nadinterpretacji. Działa to w obie strony. Spotyka się później taka osobe i są dwa wyjście. Albo jest wielka buch, bo wyobrażenia są tak nagięte, że rzeczywistość nie może w żaden sposób im sprostać..... albo próbuje. I wtedy albo przezwyczaja się do tego złudzenia i nim żyje, albo zamienia przymioty wirtualne na realne. Które bądź co bądź często okazyją się diametralnie inne do tych, które zakładaliśmy w punkcie wyjścia....

[Mona]

Tyle że kiepsko, jak się po czasie okazało. Żadne nie było zadowolone.

Tak samo bywa w związkach, które są realne od poczatku do końca.

Po to po jakimś czasie są spotkania na żywo, aby doszło do seksu lub nie, i aby doszło do małżeństwa lub nie. Nierozumiem, w czym problem
Mowa jest o realnym, a nie o cyberseksie

[PFC]

Jawka ja zasadniczo napisałem coś w tym klimacie, ale dziękuję za ładne rozwinięcie. <browar>

Tak samo bywa w związkach, które są realne od poczatku do końca.

No właśnie. ...W przypadku wirtualnych znajomości moim zdaniem zderzenie z rzeczywistością bywa nawet gwałtowniejsze, co działa niezwykle inspirująco przy podejmowaniu radykalnych decyzji odnośnie tego co z tym dalej robić.

[Hyhy]

pewnie ze moze byc roznie, nie wazne jak sie poznaly 2 osoby. o czym tu dyskutowac? Podobnie chyba odpowiedz na pytanie z tematu - z kims sie rozmawialo, dochodzi do spotkania, obie strony chca, to jazda:)